Wydrukuj tę stronę

Indie – Radca generalny ds. formacji spotyka się z młodymi salezjanami z inspektorii Mumbaju

24 luty 2021

(ANS – Mumbaj) – W poniedziałek, 22 lutego, salezjanie księża i koadiutorzy – kwinkweniści z indyjskiej inspektorii z siedzibą w Mumbaju (INB) spotkali się w domu inspektorialnym w Matunga, w Mumbaju, na corocznym czterodniowym kursie animacyjnym. Drugiego dnia 25 uczestników miało możliwość spotkania i odbycia rozmowy z radcą generalnym ds. formacji ks. Ivo Coelho, który rozpoczął to spotkanie wysłuchaniem młodych salezjanów, którzy dzielili się swoim kilkuletnim doświadczeniem duszpasterskim, co pozwoliło mu przekonać się o rozwoju i dojrzałości tych młodych studentów, których już wcześniej poznał na etapie ich formacji początkowej. Następnie skierował do nich trzy cenne rady.

Najpierw zachęcił ich do porównania tych pięciu lat salezjańskiego życia z pięcioletnim okresem życia młodego księdza Jana Bosko. Istotnie, przypomniał młodym salezjanom, że Ksiądz Bosko spędził pierwsze trzy lata kapłaństwa w konwikcie kościelnym, gdzie oprócz pobierania wiedzy w zakresie teologii moralnej, prawa kanonicznego i doświadczenia duszpasterskiego, nauczył się także zastanawiać nad własną posługą. W tym kontekście zauważył, że każdy salezjanin powinien naśladować Księdza Bosko w refleksji nad własną posługą i powinien to czynić z wiarą. Następnie przytaczając 19 artykuł Konstytucji zachęcił młodych salezjanów do słuchania głosu Ducha w czasie, gdy są zanurzeni w apostolstwie i angażują się na rzecz ubogich.

Po drugie, poprosił młodych salezjanów, aby zastanowili się nad tym, co to znaczy, że są kapłanami “salezjanami zakonnikami”. Uczynił to, dając jasno do zrozumienia, że ​​posługa duszpasterska salezjanina to coś więcej niż zwykłe udzielanie sakramentów. “Ksiądz Bosko zapoczątkował nowy sposób bycia kapłanami” – stwierdził ks. Coelho; sposób, który obejmował praktykę rad ewangelicznych, a na pewno także życie wspólnotowe i udział w misji. Podkreślił, że bycie alter Christus to cecha charakteryzująca wcześniej powołanie każdego chrześcijanina i że kapłaństwo służebne należy rozumieć jako drugorzędne w stosunku do tego powołania - wezwania do konsekwentnego przeżywania go jako służby, a nigdy dominacji.

Zachęcił także młodych salezjanów, by nie ograniczali się do towarzyszenia młodym, ale sami szukali towarzyszenia duchowego ze strony przewodnika duchowego. Przypomniał przy tym, że Ks. Bosko, chociaż miał dar udzielania rad i choć był przewodnikiem dla wielu młodych, również szukał towarzyszenia ze strony ks. Cafasso, który był jego duchowym przewodnikiem. Zauważył też, że wraz z sakramentem pojednania, kierownictwo duchowe ma fundamentalne znaczenie dla dalszego wzrastania w okresie formacji ciągłej.

Na koniec ks. radca odpowiadał na pytania uczestników dotyczące takich kwestii, jak powołanie salezjanina koadiutora, kierownictwo duchowe ze strony tych, którzy nie są salezjanami, wyzwania związane z uczuciowością oraz zachowanie własnej tożsamości wychowawców-duszpasterzy w świecie cyfrowym.

Ta witryna używa plików cookies także osób trzecich w celu zwiększenia pozytywnego doświadczenia użytkownika (user experience) i w celach statystycznych. Przewijając stronę lub klikając na któryś z jej elementów, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookies. Chcąc uzyskać więcej informacji w tym względzie lub odmówić zgody, kliknij polecenie „Więcej informacji”.