To sympozjum, odbywające się pod patronatem Komitetu Katechetycznego Konferencji Episkopatu Korei (CBCK) i zorganizowane przez Salezjański Instytut Badań Duszpasterskich nad Duchowością Młodzieży (Don Bosco Youth Spirituality Pastoral Research Institute - DBYSPRI), kierowany przez ks. Moise Yun Mangeun SDB, miało na celu omówienie praktycznych zastosowań nowych wytycznych dotyczących formacji katechetów szkółek niedzielnych w Kościele katolickim w Korei, które zostały wprowadzone we wrześniu 2024 r. W sympozjum wzięło udział ponad 130 duszpasterzy i katechetów z różnych diecezji kraju, co świadczy o dużym zainteresowaniu tym tematem.
Sympozjum rozpoczęło się o godz. 9.30 powitaniem i przemówieniem wprowadzającym ks. Johna Baptisty Jeonga Sinchola, przewodniczącego Komitetu Katechetycznego CBCK. Ks. Jeong odniósł się do Dyrektorium katechetycznego (2020) i motu proprio “Antiquum Ministerium” (2021), które odnosi się do posługi katechetycznej, zaznaczając, że “katechetyka nie może być postrzegana jako zwykła działalność wolontariacka, ale jako powołanie, poprzez które katecheta uczestniczy w misji ewangelizacyjnej Kościoła”. Dodał przy tym: “Mam nadzieję, że te wytyczne staną się narzędziem rozeznania, które pomoże katechetom na nowo odkryć swoją tożsamość i misję, odpowiadając na wezwanie Boga”.
Następnie dr Lee Jin-ok z DBYSPRI wygłosiła pierwszą prelekcję nt. “Obecna sytuacja dotycząca formacji katechetów szkółek niedzielnych w Korei”. Opierając się na badaniu przeprowadzonym w 15 diecezjach, zwróciła uwagę na “rozbieżność między systemami formacji diecezjalnej, poziomem zainteresowania proboszczów i rzeczywistymi potrzebami (zwłaszcza duchowymi) związanymi z katechetami z terenu”, podkreślając pilną potrzebę “ciągłej i wysokiej jakości formacji”, która zastąpi sporadyczne i pojedyncze kursy katechezy.
W ramach drugiej prelekcji, zatytułowanej “Propozycje dotyczące wykorzystania wytycznych dotyczących formacji”, ks. Kim Jun-hee, dyrektor szkółki niedzielnej w departamencie ds. młodzieży archidiecezji Seulu, stwierdził, że formacja “nie może ograniczać się do przekazywania umiejętności technicznych”, ale powinna cechować się przede wszystkim “zintegrowanem podejściem”, obejmując teologię, pedagogikę i psychologię, pozwalając jednocześnie wzmocnić tożsamość i rolę katechety.
Część przedpołudniowa sympozjum zakończyła się wystąpieniem Clary Park Moran z diecezji Incheon, świeckiej katechetki z 26-letnim doświadczeniem, która podzieliła się swoim konkretnym, szczególnym świadectwem, jako że na katechetkę została powołana przez papieża Franciszka w czasie Jubileuszu Katechetów, który miał miejsce w dniu 21 stycznia br.
W części popołudniowej, po pracach w 10 grupach, odbyła się sesja plenarna, podczas której uczestnicy dzielili się trudnościami i sugestiami dotyczącymi wdrażania omawianych wytycznych.
Wśród najczęściej poruszanych kwestii znalazły się, takie jak “brak komunikacji” między diecezjami a parafiami; “niewielkie zainteresowanie proboszczów”, co często decyduje o powodzeniu programów formacyjnych, a także “napięcia”, gdy chodzi o działalność parafialnych grup młodzieżowych i posługę katechetów.
Szczególne uznanie wzbudziła wypowiedź jednego z uczestników, który zauważył, że “wsparcie duchowe, które wzmacnia osobistą wiarę katechety, musi być ważniejsze od wszelkiego wsparcia materialnego”.
Moderator, ks. Kim Yong-su z diecezji Incheon, zaproponował w pewnym momencie, aby Zgromadzenie Salezjańskie, dzięki swojej długiej tradycji w dziedzinie katechezy, opracowało krajowe programy formacyjne dla katechetów. Propozycja ta została przyjęta gromkimi brawami.
Na koniec ks. Moise Yun Mangeun podkreślił, że te wytyczne jasno wskazują Kościołowi koreańskiemu na konieczność przekraczania granic diecezjalnych i reagowania w sposób zintegrowany.
Sympozjum to było ważnym wydarzeniem, które pozwoliło dobitnie stwierdzić, że ta nowa “teoretyczna mapa drogowa”, jaką stanowią omawiane wytyczne, powinna odpowiadać rzeczywistym potrzebom w terenie, a ponadto wszyscy uczestnicy zgodzili się co do tego, że formacja katechetów musi być procesem ciągłym, skoncentrowanym na “tożsamości” i “duchowości” katechety.
Źródło: AustraLasia
