Uroczysta chwila
Papież pogrążony w modlitwie, momentami wzruszony, świadomy powagi chwili, widoczny przed wielkimi brązowymi drzwiami, otoczonymi kwiatami i zielonymi gałęziami, na których wyrzeźbione zostały najważniejsze momenty historii zbawienia. Ten obraz następcy Piotra powrócił również podczas Mszy św. z okazji uroczystości Objawienia Pańskiego, odprawianej w Bazylice św. Piotra, wraz z zachętą do kontynuowania drogi jubileuszowej w duchu miłości i szukania „pokoju” - unikając tym samym wszelkiej przemocy i tej „wypaczonej ekonomii”, która „chce czerpać zyski ze wszystkiego” - a stając się znakiem Kościoła, który szerzy „zapach życia”.
Tysiące wiernych
W tym szczególnym wydarzeniu papieżowi towarzyszyło 10 000 wiernych, którzy pomimo niezbyt sprzyjającej pogody, zgromadzili się na Placu św. Piotra, który przez 378 dni stał się otwartym kościołem jubileuszowym, pełnym modlitw, śpiewów i pielgrzymek ponad 33 milionów wiernych przybyłych z całego świata. Wszyscy przeszli te Drzwi, nad którymi górują wyryte w kamieniu Klucze Piotrowego Prymatu, a pośrodku, u góry, znajdują się dwie tablice z napisami upamiętniającymi Rok Święty 1975, ogłoszony przez Pawła VI, oraz Wielki Jubileusz Roku 2000.
5800 osób zgromadziło się w Bazylice, biorąc udział w uroczystościach. Wśród nich był prezydent Republiki Włoskiej Sergio Mattarella z córką Laurą. Obecni byli również burmistrz Rzymu Roberto Gualtieri, prezydent regionu Lacjum Francesco Rocca oraz sekretarz Rady Ministrów Republiki Włoskiej Alfredo Mantovano.
Drzwi zawsze otwarte
Przed Mszą św., w atrium wypełnionym przez kardynałów, biskupów i kanoników św. Piotra, Leon XIV skierował prośbę i odczytał następującą modlitwę:
„Z wdzięcznością zamykamy te Święte Drzwi, przez które przeszła rzesza wiernych, mając pewność, że Dobry Pasterz zawsze pozostawia otwarte drzwi swojego serca, aby przyjąć nas za każdym razem, gdy czujemy się zmęczeni i przytłoczeni”.
“W Jego obecności nic nie pozostaje takie samo”
Papież w swojej homilii mówił o radości i niepokoju, oporze i posłuszeństwie, strachu i pragnieniu, a więc tych uczuciach, które towarzyszyły Trzem Królom i królowi Herodowi. Mowa tu o “kontrastach”, które pojawiają się w Piśmie Świętym za każdym razem, gdy objawia się Bóg. “Świętujemy dziś Objawienie Pana, świadomi, że w Jego obecności nic nie pozostaje takie samo, jak wcześniej” - powiedział Leon XIV.
Życie w drodze w niespokojnym świecie
Następnie wzrok papieża skierował się ku Drzwom Świętym, zamkniętym jako ostatnie po drzwiach Bazyliki Matki Bożej Większej, św. Jana na Lateranie i św. Pawła za Murami. Te drzwi, zauważa Papież, „były świadkiem przybywających niezliczonych mężczyzn i kobiet – „pielgrzymów nadziei”, którzy zmierzają do „Miasta o bramach zawsze otwartych, do nowego Jeruzalem. Co pobudziło do tego tych wszystkich ludzi? Poszukiwanie duchowe jest poważnym pytaniem pod koniec Roku Jubileuszowego: „Miliony z nich przekroczyły próg Kościoła. Co znaleźli? Jakie serca, jaką uwagę, jaką odpowiedź?”. Podobnie jak Trzej Królowie, ci ludzie podjęli “wyzwanie zaryzykowania swej podróży, które w naszym niespokojnym świecie, pod wieloma względami odpychającym i niebezpiecznym, odczuwają potrzebę wyruszenia w drogę, poszukiwania”.
Wszyscy, jak stwierdził papież Leon, „jesteśmy życiem w drodze”. To Ewangelia pobudza nas do takiej dynamiki, kieruje ją ku Bogu, który „może nas niepokoić, ponieważ nie pozostaje w naszych rękach nieruchomo, jak srebrne i złote bożki”. Jest to Bóg „żywy i ożywiający”, a ta „woń życia” musi teraz rozprzestrzeniać się ze wszystkich tych miejsc, takich jak katedry, bazyliki, sanktuaria, które stały się celem pielgrzymek jubileuszowych. Muszą one teraz przywrócić im „niezatarte wrażenie, że rozpoczął się inny świat”.
Ewangelia sprawia, że stajemy się odważni i kreatywni
Radość Ewangelii „wyzwala”, „czyni roztropnymi”, ale także „odważnymi, uważnymi i kreatywnymi; sugeruje drogi inne niż te, którymi już podążaliśmy” – podkreśla papież.
Następnie Ojciec Święty zachęcił do miłowania i poszukiwania pokoju, przypominając, że Królestwo Boże nie narzuca się siłą, ale rośnie cicho w świecie, napotykając opór i przemoc, co jest widoczne w obecnych konfliktach. Poszukiwanie pokoju oznacza ochronę tego, co kruche i rodzące się, jak dziecko, ponieważ właśnie tam jest coś świętego.
Potępił potem wypaczoną gospodarkę, próbującą czerpać zyski ze wszystkiego, łącznie z najgłębszymi pragnieniami człowieka. Jubileusz to zatem okazja do zmiany spojrzenia: widzenia w przybywającym pielgrzyma, w nieznajomym poszukującego, a w odmiennym towarzysza drogi.
Spoglądając na Dzieciątko Jezus, papież zachęcił do rozpoznawania „znaków czasu”: Bóg nie objawia się w luksusie, ale w pokorze. Jezus jest bezcennym dobrem, którego nie można kupić ani sprzedać: jest Objawieniem bezinteresowności.
Na koniec wyraził nadzieję, że jeśli kościoły pozostaną żywe i gościnne, a wspólnoty zjednoczone i wolne od pokus możnych, to wtedy chrześcijanie mogą stać się „pokoleniem jutrzenki”, zdolnym do odnowienia ludzkości nie wszechmocą, ale miłością Boga, który stał się ciałem.
Na zakończenie uroczystości papież udał się przed figurę Dzieciątka Jezus w Bazylice, aby oddać mu cześć. Na koniec pozdrowił wiernych, którzy o godz. 12.00 dołączyli do tych zgromadzonych na placu, aby wziąć udział w modliwie Anioł Pański.
Źródło: Vatican News
