Książka, opracowana przez Dyrekcję Instytutu Salezjańskiego w Vallecrosia we współpracy z komitetem organizacyjnym 150. rocznicy powstania dzieła salezjańskiego i pod redakcją Roberto Capaccio, została wydana pod patronatem regionu Liguria i gminy Vallecrosia. Jest to owoc rocznej pracy, powstały dzięki wkładowi komitetu redakcyjnego w składzie: ks. Karim Madjidi, ks. Simone Indiati, Domenico Badini, Roberto Capaccio, Claudio Carbone, Ferdinando Giordano, Elvio Lanteri, Ciro Mariella – autor tytułu – i Marino Moraglia.
W prezentacji wzięli udział sam Roberto Capaccio, Przełożony Generalny ks. Fabio Attard, XI następca Księdza Bosko, Burmistrz Fabio Perri, Inspektor ks. Roberto Colameo, ks. Simone Indiati – Dyrektor Instytutu i Proboszcz parafii „Maria Ausiliatrice” – oraz ks. Karim Madjidi, były Dyrektor. Obecni byli również Radna Regionalna Veronica Russo, władze miejskie, obecni i poprzedni księża parafii, byli uczniowie oraz liczni przedstawiciele społeczności miejskiej.
Podczas spotkania odczytano kilka fragmentów książki, w tym dwa znaczące świadectwa, dając obecnym przedsmak bogactwa historycznego i duchowego zawartego w tekście.
Książka świadectw i historii
Przedstawiając dzieło, Roberto Capaccio wyjaśnił: „Jest to zbiór świadectw obecności Salezjanów w Vallecrosia z okazji 150. rocznicy powstania dzieła salezjańskiego”. Książka – jak wyjaśnił – „w większości składa się z świadectw o tym, jak Salezjanie i Córki Maryi Wspomożycielki przeniknęli terytorium zachodniej Ligurii duchowością Księdza Bosko i pomogli pokoleniom młodych dziewcząt i chłopców stać się dorosłymi, przyczyniając się do dobra społeczności”.
W książce znalazły się pozdrowienia Biskupa Diecezji Ventimiglia-Sanremo, ks. Antonio Suetta, listy ks. Karima Madjidi – autora projektu 150-lecia – i ks. Simone Indiati, a także przesłanie Burmistrza Fabio Perri. Tekst przedstawia charyzmat salezjański, historię kościoła – od początków do ostatnich prac malarskich wykonanych przez byłych uczniów – życie parafii, Rodziny Salezjańskiej, szkoły, działalność sportową i społeczno-kulturalną oratorium.
Książka kończy się posłowiem Przełożonego Generalnego ks. Fabio Attarda oraz dodatkiem dokumentalnym zawierającym listę Proboszczów kościoła „Maria Ausiliatrice”, Dyrektorów Instytutu, Dyrektorek Instytutu „Maria Ausiliatrice” od 10 lutego 1876 r. do 11 września 2019 r. oraz wizyt Księdza Bosko w Vallecrosia. Liczne historyczne fotografie towarzyszą narracji.
Pamięć jako odpowiedzialność
W swoim przemówieniu Przełożony Generalny podkreślił głębokie znaczenie tej inicjatywy: „Okazja do zaprezentowania tej książki ma podwójne znaczenie: po pierwsze, nie tracić pamięci, ponieważ ten, kto traci pamięć, nie ma przyszłości”.
Dodał też: „Pamięć, kiedy przywołujemy ją w teraźniejszości, albo sprawia, że stajemy się więźniami przeszłości, albo pozwala nam cieszyć się tym, czego doświadczyliśmy, i traktować tę radość jako wezwanie do odpowiedzialności”. Ks. Attard podkreślił, że dzieło Vallecrosia, wpisane w terytorium, potrafiło odczytać wyzwania czasu, „zawsze stawiając młodzież w centrum”, określając tę uwagę jako „złoty wątek” przechodzący przez 150 lat obecności salezjanów.
Następnie przypomniał, że dobro młodzieży przejawia się w wielu formach – sporcie, teatrze, muzyce, stowarzyszeniach, trosce o ubogich, poszukiwaniu duchowości i życiu grupowym – i zakończył, określając prezentację książki jako „gest społecznej odpowiedzialności”, sposób na uznanie otrzymanego dziedzictwa i przyjęcie go jako zobowiązania na przyszłość.
Związek z miastem
Również Burmistrz Fabio Perri podkreślił wartość książki jako narzędzia pamięci i tożsamości: „Ta książka jest wynikiem badań, studiów i uwagi poświęconej 150-letniej działalności Księdza Bosko”.
Wspominając swoje osobiste doświadczenia w oratorium, Burmistrz podkreślił znaczenie „podwórka” jako uprzywilejowanej przestrzeni edukacyjnej, miejsca przyjmowania, słuchania i odpowiedzialności młodych ludzi. Następnie powtórzył potrzebę, również dla Instytucji cywilnych, patrzenia w przyszłość i wspierania ścieżek, które pomagają nowym pokoleniom rozwijać się w zdrowy i wspólnotowy sposób.
Inspektor, ks. Roberto Colameo, umieścił rocznicę w szerszym kontekście, przypominając, że Liguria była ziemią szczególnie bliską sercu Księdza Bosko. „Musimy więc dziękować, przemyśleć i ponownie rozpocząć”. Potrójne zobowiązanie, które podsumowuje sens rocznicy: wdzięczność za przebytą drogę, rozeznanie zmian w regionie i impuls do ponownego uruchomienia systemu edukacyjnego Księdza Bosko.
Na koniec, w imieniu byłych wychowanków, Elvio Lanteri wyraził wdzięczność wszystkim, którzy przyczynili się do powstania tej publikacji, podkreślając, że stanowi ona tylko część bogactwa 150 lat życia salezjańskiego w zachodniej części Ligurii.
Poranek stał się zatem chwilą wspólnej pamięci i odnowionego zaangażowania. Nie tylko historyczną uroczystością, ale aktem wierności, dynamiczności i charyzmatu Księdza Bosko: zachowaniem przeszłości, aby lepiej służyć młodzieży dzisiaj i jutro.
