Dwadzieścia pięć lat po słowach “Jeśli będziecie tym, kim macie być, rozpalicie cały świat!”, wypowiedzianych przez św. Jana Pawła II z okazji Światowych Dni Młodzieży z okazji Wielkiego Jubileuszu, to pokolenie ludzi młodych jest wezwane do odegrania wiodącej roli, zgodnie z tym, do czego go wezwał papież Leon XIV: bycia“świadkami sprawiedliwości i pokoju”, których potrzebuje świat i „świadkami nadziei”, których “potrzebuje przyszłość”.
Zanim opuścili Tor Vergatę, podzielili się swoimi przemyśleniami, pełnymi wdzięczności, zobowiązania do dalszego zaangażowania i oczekiwań.
“Ten Jubileusz był jak zamknięcie kręgu w moim życiu. Już przed przyjazdem do Rzymu zastanawiałam się nad niektórymi tematami na innych spotkaniach... I właśnie te same tematy zostały podjęte w katechezach i homiliach w tych dniach! - mówi Marian, 20-letnia dziewczyna z Piemontu, pochodząca z Betlejem, która zrozumiała, że ostatecznie “czas nie należy do nas, ale do Niego”. I dodaje: “Są to naprawdę chwile bardzo piękne i intensywne, kiedy nasze serce znajduje odrobinę spokoju i nadziei. Zabieram to światło ze sobą do domu, będąc gotowa zacząć od nowa z nowym spojrzeniem na życie, uświadamiając sobie, że lepiej jest razem niż w pojedynkę!”.
Amina, która pochodzi z paryskiego banlieue, jest muzułmanką. Mówi: “W moim sąsiedztwie wiara to cisza. Tutaj krzyczymy i śpiewamy”. Wyjechała z grupą międzyreligijną ze swojej uczelni, znajdując również akceptację ze strony katolików. “Nigdy nie czułam, że muszę się tłumaczyć. To chyba pierwszy raz, kiedy mi się to przytrafiło. Fajne jest to, że tutaj słuchamy się nawzajem, nawet nie mówiąc tym samym językiem”.
Z kolei Romeena, pochodząca z Bangalore, doktorantka na “Christ University”, po raz pierwszy uczestniczyła w spotkaniu młodzieży z całego świata i mówi, że to, czego doświadczyła, zmienia jej życie: modlitwa, cisza, rekreacja, dzielenie się, różnorodność historii i kultur. “To żywe doświadczenie: młodzi ludzie ze wszystkich zakątków świata, różne kultury i historie, ale wszyscy zjednoczeni i majacy otwarte serca. Naprawdę wiara może jednoczyć ludzi” - mówi ta młoda kobieta, która wspomina także o szczególnym doświadczeniu “przyjaźni” ze swoimi rówieśnikami z Pakistanu: “W ciągu trzech dni wszystkie uprzedzenia zniknęły. To byli bardzo mili, otwarci ludzie, głęboko zakorzenieni w wierze chrześcijańskiej. Śmialiśmy się, dzieliliśmy posiłki, rozmawialiśmy o naszym życiu i marzeniach. “Polityczna bariera” po prostu nie istniała. Nie było ‘nas’ i ‘ich’. Byliśmy po prostu ludźmi, którzy wspólnie doświadczali wiary".
Nie ma też wątpliwości co wielkiego znaczenia tego Jubileuszu Młodzieży: “Wyjeżdżam z odnowionym sercem i przesłaniem, którym chcę się podzielić ze światem: ‘Trzymajcie się nadziei. Niech będzie waszą kotwicą”.
Źródła: AgenSir, Vatican News
