Powitanie Przełożonego Generalnego: wierność Księdzu Bosko, miłość do Papieża

Ojca Świętego powitał Przełożony Generalny, który w imieniu wszystkich współbraci wyraził radość i wdzięczność za wizytę, nazywając ją „źródłem błogosławieństwa, odwagi i nadziei”.

Nawiązując do historii Bazyliki pw. Najświętszego Serca Jezusowego, Przełożony Generalny przypomniał spotkanie z 5 kwietnia 1880 r. między Papieżem Leonem XIII a Księdzem Bosko, kiedy to Papież powierzył świętemu młodzieży budowę świątyni. W obliczu wahania Papieża – świadomego trudności finansowych przedsięwzięcia – Ksiądz Bosko odpowiedział słowami, które pozostały wyryte w pamięci Salezjanów: „Pragnienie Papieża jest dla mnie rozkazem”.

A na wyjaśnienie Papieża, że nie będzie mógł zaoferować wsparcia finansowego, Ksiądz Bosko odpowiedział: „Nie proszę Waszej Świątobliwości o pieniądze: proszę tylko o apostolskie błogosławieństwo i te duchowe łaski, które mogą pomóc w realizacji tego przedsięwzięcia”.

Ten dialog, podkreślił Przełożony Generalny, jest dla Salezjanów trwałym wzorem oddania Ojcu Świętemu i pełnej gotowości do misji Kościoła. Dzisiaj, tak jak wtedy, Zgromadzenie odnawia swoją wierność „Cum Petro et Sub Petro”, podążając z nową energią śladami wytyczonymi przez Sobór Watykański II.

Z szczególnym wzruszeniem Przełożony Generalny przekazał Papieżowi pozdrowienia od współbraci pracujących w strefach wojny i konfliktów. „Jesteśmy z nimi zjednoczeni, modlimy się za nich, zapewniając im w każdy sposób nasze ludzkie i duchowe wsparcie” – powiedział, prosząc Ojca Świętego o błogosławieństwo dla wszystkich.

Papież Leon XIV: „Jesteście znakiem wyrytym w sercu Jezusa”

W swoim przemówieniu Papież Leon XIV rozpoczął od słów Ewangelii św. Jana (20,30-31), wyrytych na ambonie w kaplicy: „Jezus w obecności swoich uczniów dokonał wielu innych znaków, które nie zostały zapisane w tej Księdze... te zostały zapisane, abyście uwierzyli”.

„Wśród wielu znaków, które nie zostały zapisane – dodał Papież – jest życie konsekrowane. I szczerze chciałbym wam powiedzieć: jest wspólnota salezjańska”.

Tymi słowami Ojciec Święty uznał w Zgromadzeniu żywy i aktualny znak obecności Chrystusa w świecie: znak być może nie „zapisany” w Księgach, ale głęboko wyryty w sercu Jezusa. Znak, który nadal objawia się poprzez hojną służbę młodzieży, zwłaszcza w kontekście wojny, ubóstwa i konfliktów.

Papież wyraził bliskość Salezjanom zaangażowanym na peryferiach świata i z czułością wspomniał ich służbę również w Rzymie, zwłaszcza w dzielnicy Termini, gdzie wspólnota salezjańska oferuje schronienie, ścieżki edukacyjne i możliwości integracji dla wielu młodych ludzi, zarówno włoskich, jak i obcokrajowcom.

Osobiste wspomnienie i rodzinna atmosfera

W atmosferze wielkiej prostoty Papież Leon XIV podzielił się również osobistym wspomnieniem: jako młody człowiek, przed wstąpieniem do Augustianów, odwiedził wspólnotę salezjańską. „Zajęliście drugie miejsce, przykro mi” – powiedział z uśmiechem, wywołując śmiech obecnych.

Następnie dodał ciepłym tonem, że w ciągu pierwszych dziesięciu miesięcy Pontyfikatu odwiedził więcej wspólnot salezjańskich niż augustiańskich, co jest oznaką konkretnej i szczerej bliskości.

Ojciec Święty pochwalił charyzmat salezjański, podkreślając bogactwo służby wychowawczej i duszpasterskiej wobec młodzieży, i zachęcił współbraci do życia w duchu Najświętszego Serca Jezusowego na wzór Księdza Bosko: w duchu pracowitej miłości, oddania i radości. „Idźmy razem, zjednoczeni w Kościele, zjednoczeni w Najświętszym Sercu Jezusowym” – zakończył.

Błogosławieństwo i osobiste spotkanie

Na zakończenie spotkania Papież Leon XIV udzielił błogosławieństwa wszystkim obecnym współbraciom. Następnie, z wielką uwagą i ojcowską troską, pozdrowił każdego osobiście, zatrzymując się, aby zamienić kilka słów i udzielić indywidualnego błogosławieństwa.

Był to moment intensywnej łaski, przeżyty w prostocie rodziny zakonnej, która odnawia swoją miłość do Papieża i Kościoła. W sercu Domu Generalnego, obok Bazyliki chcianej przez Leona XIII i zbudowanej przez Księdza Bosko, odnowiono historyczną i duchową więź, która nadal wspiera misję salezjańską na świecie: służbę młodzieży, zwłaszcza tej najbiedniejszej, jako konkretny znak miłości Chrystusa.

• Title Title
• Title Title
• Title Title
• Title Title
• Title Title
• Title Title
• Title Title
• Title Title
• Title Title
•  

Tweet