„Przybycie synów i córek Księdza Bosko – czytamy dalej – nastąpiło w odpowiedzi na zaproszenie kanonika ks. Antonio Belloniego (1831-1903), który trzydzieści lat wcześniej założył pierwszy katolicki sierociniec w Betlejem, a następnie domy w Betgamal, Cremisan i Nazarecie. Z biegiem lat jego działalność edukacyjna i charytatywna rozwinęła się do tego stopnia, że prawie niemożliwe stało się jej właściwe zarządzanie całością, ponieważ brakowało mu odpowiednich środków finansowych i personelu. Pragnąc kontynuacji działalności instytucji bardzo użytecznych dla diecezji jerozolimskiej, uznał za konieczne przekazanie ich zgromadzeniu, które podzielałoby te same cele, co on sam, wybrał salezjanów”.
Prezentacja, zorganizowana przez Salezjański Instytut Historyczny (ISS), Stowarzyszenie Miłośników Historii Salezjańskiej (ACSSA), Salezjanów Księdza Bosko i Papieski Uniwersytet Salezjański (UPS), miała na celu dowartościowanie badań mających na celu przywrócenie pamięci o „czterdziestoletnim zaangażowaniu liguryjskiego księdza Antonio Belloniego (1831-1903) na rzecz ubogiej i opuszczonej młodzieży w Ziemi Świętej”, jak to czytamy we wstępie autora, a także – przybliżenie „historii synów Księdza Bosko w Palestynie”, by w ten sposób wykazać, że “dzieło ks. Belloniego” w XIX i XX wieku ściśle wiąże się z przybyciem salezjanów do tego regionu (1891) oraz rozwojem domów i szkół, jakie salezjanie przejęli, pomimo różnego rodzaju trudności politycznych, dyplomatycznych, ekonomicznych, społecznych i religijnych.
Po powitaniu gości i słowie wprowadzającym ks. Francesco Marcoccio, dyrektora wspólnoty Siedziby Generalnej Salezjanów, i przesłaniu wideo, przekazanym przez ks. Simona Zakeriana SDB, przełożonego inspektorii Bliskiego Wschodu pw. Jezusa Młodzińca (MOR), rozpoczął się cykl prelekcji, który prowadził prof. Angelo Giuseppe Dibisceglia, wykładowca historii Kościoła na Papieskim Uniwersytecie Salezjańskim: głos zabrało trzech prelegentów.
Profesor Nicola Neri, wykładowca historii stosunków międzynarodowych na Uniwersytecie “Aldo Moro” w Bari, analizując strony tej książki, z wielką dokładnością i skrupulatnością odtworzył kontekst historyczny, kulturowy i społeczny tego okresu, który łączył historię księdza Belloniego z przybyciem salezjanów do Ziemi Świętej.
Prof. Davide Meli, kapłan Patriarchatu Łacińskiego w Jerozolimie i wykładowca teologii i historii Kościoła w instytutach teologicznych afiliowanych przy Papieskim Uniwersytecie Laterańskim, podkreślił odwagę ks. Belloniego w pokonywaniu licznych przeszkód, aby móc pomagać młodzieży, kierując słowa uznania pod adresem autora książki za jego stwierdzenie, że dom w Cremisan stanowił centrum formacyjne i kierownicze dla całej salezjańskiej inspektorii Bliskiego Wschodu, gdzie kultura chrześcijańska i styl Księdza Bosko zostały przekazane dzieciom i młodzieży świata arabskiego w dużej mierze dzięki temu właśnie zasianemu ziarnu.
Paolo Cometto, wiceprezes Krajowego Stowarzyszenia Pomocy Włoskim Misjonarzom (ANSMI), przypominając cele i zadania stowarzyszenia, przybliżył, w świetle danych statutowych, wydarzenia i zaangażowanie stowarzyszenia w XIX i XX wieku, co również zostało przedstawione w książce Pieracciniego.
Na zakończenie autor książki przypomniał o „nowoczesnym podejściu” księdza Belloniego, kapłana potrafiącego odczytywać „znaki czasu” i podejmować zdecydowane działania, łagodząc niektóre z egzystencjalnych problemów współczesności.
Spotkanie zakończyło się słowami podziękowania, które skierował do uczestników ks. Stanisław Zimniak, sekretarz ISS.
