W rozmowie z przedstawicielem “Salesiani per il Sociale” wyznał, że bardzo docenia tę włoską sieć jako dobrą praktykę partycypacyjną i możliwą perspektywę dla wizji europejskiej i globalnej, zgodną z kierunkiem inicjatywy „Organizzare la Speranza” (Organizować nadzieję).
“Salesiani per il Sociale” to sieć stowarzyszeń, która we Włoszech koordynuje, animuje i reprezentuje placówki i ośrodki udzielające się na rzecz młodzieży w trudnej sytuacji, stawiając na współodpowiedzialność salezjanów i świeckich, fachowców i wychowawców na poziomie lokalnym i krajowym.
Dokument programowy „Organizzare la Speranza” wyraźnie odzwierciedla tę wizję: nie epizodyczne odpowiedzi, ale wspólna strategia; nie fragmentacja, ale system; nie pomoc społeczna, ale promowanie praw, sprawiedliwości społecznej i aktywnego obywatelstwa.
W Europie naznaczonej nowymi formami ubóstwa, słabością systemu edukacyjnego i często niewidocznym cierpieniem, charyzmat Księdza Bosko nadal jest aktualny. Spotkanie z ks. Rindererem wpisuje się w proces refleksji i wspólnego budowania promowany przez “Salesiani per il Sociale”.
Jakie są najpilniejsze wyzwania dla salezjanów w towarzyszeniu młodym ludziom znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji we Włoszech, w Europie i na świecie?
W Europie mamy wiele wyzwań. Obecnie jednym z najważniejszych jest zdrowie psychiczne młodych ludzi, które dziś silnie ujawnia się w wielu kontekstach. Oprócz tego istnieją różne formy ubóstwa, często powiązane ze sobą i nie zawsze widoczne na pierwszy rzut oka.
Dla nas, salezjanów, godność każdej osoby ma fundamentalne znaczenie. Z tej zasady wynika nasze zaangażowanie: staramy się jak najlepiej odpowiadać na potrzeby młodych ludzi, zwłaszcza tych, którzy znajdują się w trudnej sytuacji. Godność nie jest pojęciem abstrakcyjnym, ale konkretną odpowiedzialnością, która dotyczy naszych dzieł i naszych wspólnot wychowawczych.
Po oficjalnym uznaniu dzieł i usług społecznych za integralną część misji salezjańskiej, co potwierdziła 29. Kapituła Generalna, jak zmienia się podejście salezjanów do najbardziej potrzebujących młodych ludzi?
Bardzo ważne było, że podczas ostatniej Kapituły Generalnej uznano, iż praca z osobami najbardziej potrzebującymi ma dla nas, salezjanów, ogromne znaczenie. Uznanie to stanowiło znaczący krok naprzód, ponieważ jasno pokazało, że zaangażowanie społeczne nie jest sprawą marginalną, ale integralną częścią naszej misji.
Teraz robimy kolejny krok: tworzymy sieci. Na przykład w Afryce powstaje “Don Bosco Social Services Africa”, a jednocześnie mamy już wizję zbudowania sieci europejskiej. Oznacza to przejście od pojedynczych działań do bardziej ustrukturyzowanej, wspólnej i skoordynowanej pracy.
Jakie szanse i zagrożenia stoją dziś przed Europą w zakresie promowania i ochrony praw dzieci i młodzieży?
W pracy z osobami najbardziej potrzebującymi kwestia finansowania jest zawsze bardzo ważna. Czasami fundusze publiczne ulegają zmniejszeniu, co utrudnia kontynuowanie działań, które są niezbędne dla ochrony praw dzieci i młodzieży.
Jest to jedna z głównych trudności, ale jednocześnie przypomina nam o konieczności poszukiwania wszelkich możliwości, aby naprawdę nadal pomagać najbiedniejszym i najbardziej potrzebującym. Jest to wyzwanie wymagające kreatywności, współpracy i większej zdolności do dialogu z instytucjami i społeczeństwem obywatelskim.
Jak ocenia Ksiądz rolę salezjanów na poziomie pomocy społecznej dla młodzieży znajdującej się w trudnej sytuacji we Włoszech w kontekście obecnej sytuacji w Europie?
Poznałem bliżej sieć “Salesiani per il Sociale” i byłem pod wrażeniem sposobu, w jaki została ona zbudowana: jest to sposób bardzo partycypacyjny. To jest bardzo istotne nie tylko na poziomie krajowym, ale także na innych poziomach i w innych kontekstach.
Jeśli dziś myślimy o wizji sieci europejskiej, to jasne jest, że również tam decydujące znaczenie będą miały zaangażowanie każdego i współpraca. Doświadczenie włoskie może stanowić dobry wzorzec, konkretny punkt odniesienia, z którego można czerpać naukę. Mam nadzieję, że wspólnie uda nam się podjąć kolejne kroki w tym kierunku.
Rozmowa z Peterem Rindererem potwierdza, że projekt „Organizzare la Speranza” (Organizować nadzieję) nie jest tylko dokumentem programowym, ale prawdziwym horyzontem kulturowym i duszpasterskim, zdolnym przemawiać również poza granicami kraju.
“Salesiani per il Sociale”, dzięki swojemu systemowemu, partycypacyjnemu i zorientowanemu na prawa podejściu, stanowi dziś żywe laboratorium dla salezjańskiej Europy: miejsce, w którym charyzmat Księdza Bosko przekłada się na konkretne wybory w zakresie sprawiedliwości społecznej, towarzyszenia wychowawczego i zaangażowania społeczno-politycznego.
W czasach naznaczonych powszechną kruchością budowanie sieci oznacza pielęgnowanie nadziei i przełożenie jej na konkretne działanie, w sieć: nie jako odpowiedź na sytuację kryzysową, ale jako wspólną wizję i zbiorową odpowiedzialność wobec najbardziej potrzebujących młodych ludzi we Włoszech i w Europie.
