“Bądźcie dyskretni i niewidoczni, zawsze gotowi i przyjaźni wobec wszystkich pielgrzymów, którzy przybędą do naszych domów, gotowi zaspokoić każdą ich potrzebę”. Takie przesłanie zostało skierowane w czasie pierwszego “słówka na dobranoc” pod adresem wolontariuszy Jubileuszu, którzy w tych dniach służą w domach salezjańskich w Rzymie: w centrum “Don Bosco”, domu “Pio XI”, “Borgo Ragazzi Don Bosco”, dziele “Santa Maria della Speranza”, “Sacro Cuore” i innych.
Wolontariusze z placówek salezjańskich przybyli do Rzymu kilka dni wcześniej, aby przejść szkolenie i zaaklimatyzować się: w czwartek 25 lipca około 100 wolontariuszy rozpoczęło trzydniowe przygotowania i wspólne modlitwy w domu córek Maryi Wspomożycielki w Cinecittà, a ponadto odbyli pielgrzymkę do Bazyliki Najświętszego Serca Pana Jezusa i zwiedzili nowe Muzeum-Dom Księdza Bosko w w Rzymie. Spotkanie z Przełożonym Generalny, ks. Fabiem Attardem, dostarczyło dodatkowy impuls przed podjęciem przez nich zadań, z ogromnym wkładem każdego z nich.
Potem, już od popołudnia w niedzielę 27 lipca, wolontariusze byli gotowi na przyjęcie pierwszych pielgrzymów przybywających na to tygodniowe spotkanie jubileuszowe.
Wśród wielu młodych ludzi posługujących jako wolontariusze w czasie tego Jubileuszu Młodzieży znajduje się również Antonio Cini SDB, młody salezjanin w formacji początkowej z Okręgu Włoch Środkowych (ICC), który podzielił się interesującym świadectwem na temat tego, czego doświadcza w tych dniach, podkreślając głębokie znaczenie tego doświadczenia.
“W poniedziałek rano zrobił na mnie ogromne wrażenie widok tak wielu młodych ludzi przybywających ze swoimi grupami. Byli zmęczeni, ale pełni chęci przeżycia tych dni w pełni, z wizytami w różnych kościołach i podziwianiem artystycznego piękna Rzymu, słuchaniem katechezy i uczestnictwem w różnych jubileuszowych wydarzeniach. To bardzo piękne, że w tej służbie zaangażowanych jest tak wielu członków Rodziny Salezjańskiej, od salezjanów po córki Maryi Wspomożycielki, od młodych animatorów po współpracowników wraz z ich dziećmi” – stwierdził, sam pełniąc posługę wolontariusza w tych dniach.
Dla mnie bardzo ważne jest, że mogę przeżyć to doświadczenie z osobami pochodzącymi z domów salezjańskich z całych Włoch, z którymi dzielę ten sam charyzmat i tę samą misję, choć czynimy to w różnych formach życia... Te pierwsze dni były również bardzo wypełnione nie tylko różnymi pracami, które należało wykonać, aby zapewnić jak najlepsze przyjęcie pielgrzymom, ale także wieloma spotkaniami ze starymi i nowymi znajomymi.
Niestety, nie możemy uczestniczyć we wszystkich wydarzeniach z młodymi ludźmi z naszych domów, które są zaplanowane w danym dniu, bo mamy do wypełnienia inne zadania. To uświadamia mi, że prawdziwa służba dla dobra innych właśnie jest taka: pokorna, ukryta, bezpretensjonalna, nie będąca w świetle reflektorów, z pożytkiem dla innych, co również wpływa korzystnie na mój osobisty rozwój. Również czuwanie z wszystkimi młodymi ludźmi z Salezjańskiego Ruchu Młodzieżowego z całego świata, które zakończyło środę, bardzo mnie poruszyło: wielu młodych ludzi, osób dorosłych, salezjanów i córek Maryi Wspomożycielki z różnych placówek we Włoszech przyczyniło się do tego, że wszyscy przeżyliśmy bardzo pogodny, a jednocześnie głęboki wieczór.
Naprawdę, jak podkreślili Przełożony Generalny Salezjanów i Przełożona Generalna Córek Maryi Wspomożycielki w czasie ostatniego “słówka na dobranoc”, młodzi ludzie będą naszą nadzieją i odwagą w perspektywie przyszłości, jeśli razem będziemy podejmować śmiałe decyzje, dając się prowadzić dobremu Bogu”.
